Młodzi dziennikarze zdobywają umiejętności we wszystkich trzech dziedzinach zawodu - prasowej, radiowej i telewizyjnej. Dumą Szkoły jest dobrze wyposażona pracownia telewizyjna, edukująca dziennikarzy telewizyjnych - specjalności w Polsce nadal deficytowej. Przyszli radiowcy będą gotowi do pracy zarówno w dużych radiostacjach, jak w rozgłośniach lokalnych, a wszyscy absolwenci Szkoły muszą umieć swobodnie się wypowiadać. Jak i sprawnie pisać (niektóre prace dyplomowe są na takim poziomie, że włączam je do swoich archiwów). Na spotkania warsztatowe Szkoła zaprasza największych asów naszego zawodu, o światowych nazwiskach, którzy dzielą się z młodzieżą swoimi doświadczeniami. Szkoła prowadzi przy tym szeroką współpracę międzynarodową, m.in. z podobnymi uczelniami w Niemczech i we Francji, wymieniając studentów.

Nie mniej ważne jest przygotowanie intelektualne. Wyszliśmy z założenia, że dziennikarzom nie wystarczy skąpa wiedza zawodowa. Muszą być pełnowartościowymi inteligentami. Dlatego uzyskują w tej Szkole niezbędną wiedzę z zakresu historii, politologii, socjologii i kultury na poziomie uniwersyteckim. Zajęcia prowadzą naukowcy i artyści o uznanej pozycji - atrakcyjnie i skutecznie, w czym nie mały udział mają sami studenci.

W takim też trybie wchodzą w kontakt z wielką literaturą, wielką muzyką, wielką twórczością filmową - by móc o tym kompetentnie mówić i pisać. Już dziś studenci Szkoły sami aranżują słuchanie muzyki w warunkach jak dla szczególnego przeżycia.

Chcemy wreszcie - choć to w dzisiejszych stosunkach może wydawać się niemodne - by wychodził z tej Szkoły człowiek przyzwoity. Obznajmiony nie tylko z etyką dziennikarstwa...

Jeśli ktoś chce uzyskać licencjat z tej Szkoły, może liczyć, że wyjdzie z niej zawodowcem wprawdzie początkującym, ale odpowiednio wysokiej klasy. Czego wszystkim przyszłym studentom tej Szkoły życzę.

Stefan Bratkowski